Beğenmez
Herşey bende bir muamma
Aklım başımı beğenmez
İkisi de benim amma
Gözüm kaşımı beğenmez
Bazen rüzgar oldum estim
Bazen dilsiz oldum sustum
Şu dünyaya dünden küstüm
Nefsim işimi beğenmez
Ne usandım ne erindim
Hak dedim hakka büründüm
Olduğum gibi göründüm
İçim dışımı beğenmez
Der Bahtiyar hele hele
Düşündüğüm gelmez dile
Ağlıyorum güle güle
Çeşmim yaşımı beğenmez
Zaman Üstü
Dört mevsimi bir arada
Yaşıyorum zaman üstü
Ne denizde ne karada
Koşuyorum zaman üstü
Bir el göğe çekti beni
Bir boşluğa çaktı beni
Nazarıyla yaktı beni
Üşüyorum zaman üstü
Başım belaya doymuyor
Dertleri dertten saymıyor
Gönlüm dünyaya sığmıyor
Taşıyorum zaman üstü
Terketmişim küsurları
Nimet bildim kusurları
Tek nefeste asırları
Aşıyorum zaman üstü
Bilmiyorum ben nerdeyim
Gah ordayım gah burdayım
Hem aşikar hem sırdayım
Coşuyorum zaman üstü
Bahtiyar’da derin çile
Duygularım gelmez dile
Şu kendime kendim bile
Şaşıyorum zaman üstü
Yorgun
Gene bugünlerde bir hal var bende
Ne kadar gülsem de yüzlerim yorgun
Dosta gidem dedim can yok bedende
Nasılsa tutmuyor dizlerim yorgun
Ben beni kendimden saklar dururum
Deli miyim diye yoklar dururum
Bilmiyorum neyi bekler dururum
Bakarım yollara gözlerim yorgun
Bahtiyar başımdan duman gitmiyor
Bir çile ki eksilmiyor bitmiyor
Nasıl anlatayım gücüm yetmiyor
Dilim dargın bana sözlerim yorgun
Dostlarım
İşte geldim gidiyorum dünyadan
Neler umdum neler buldum dostlarım
Anladım ki farkı yokmuş rüyadan
Bir acayip halde kaldım dostlarım
Kargalar besledim oydu gözümü
Hiç bir zaman tartamadım sözümü
Ne baharı gördüm ne de güzümü
Mevsimden mevsime geldim dostlarım
Hergün oflar çeker bakar dururum
Gözlerim bağlıysa nasıl görürüm
Elbet birgün o menzile varırım
Dünya yalan imiş bildim dostlarım
Hey bre Bahtiyar çal hele sazın
Sardı yüreğimi gam ile hüzün
İçimde yananı varın siz çözün
Gizli gizli yaşım sildim dostlarım
Gözün Aydın
Sana koşan şu gönlümü
Yordun haydi gözün aydın
Bekliyordun bu günümü
Gördün haydi gözün aydın
Ah vefasız uydun ele
Zarardasın bile bile
İstediğin o menzile
Vardın haydi gözün aydın
Kendine edermiş eden
Sonunda ödermiş eden
Aklın sıra on ikiden
Vurdun haydi gözün aydın
Kovanımdan çaldın balı
Yağma ettin deli dolu
Sırtıma nice vebalı
Sardın haydi gözün aydın
Bülbül dem tutarmış güle
Fıtratında vardır çile
Bunca emeğimi yele
Verdin haydi gözün aydın
Daha ne diyeyim sana
Hiç sitem gönderme bana
Bahtiyar der muradına
Erdin haydi gözün aydın
Yaban Gül
Güzelliğin gözlerime nakşettim
Yüzlerini özümsedim yaban gül
Bakışını şu gönlüme hapsettim
Gözlerini özümsedim yaban gül
Daha böyle bir periyi kim görmüş
Hak tüm zarafeti hep ona vermiş
Yüreğinin şavkı dışarı vurmuş
Özlerini özümsedim yaban gül
Bahtiyar’ım evet dostlar bahtiyar
Kime nasip olmuş acep böyle yar
Dudağından dökülenler kehribar
Sözlerini özümsedim yaban gül