© BeKa                                                                                                      
 
Ozanlar Web Sitesi

 

Aşık Ferrahi

        Fotoğraf: Halil Atılgan Arşivi

 

Aşık Ferrahi©

1934 - 22 Nisan 1969. Ceyhan’ın Kıvrıklı köyünde doğdu. Asıl adı Mehmet Ali Ergat’tır. Babası, ailesiyle birlikte Eruh’tan Ceyhan’a göçtü. Orada evlendi ve 3 çocuğu oldu. Ferrahi 3 kardeşin en büyüğüydü. Daha bebekken anababasını yitirdi.

8 yaşında dek dayısının yanında kaldıktan sonra ırgatlık yapan Ferrahi 12 yaşında rüyasında gördüğü kıza aşık olup şiir yazmaya başladı.

1954 yılında askere gittiğinde tüberküloza yakalandı. İyileşmesi için köyüne yollandı. Ancak iyileşemediğinden dolayı bir daha geri dönemedi. Bu hastalığını gırtlağını zedelediğinden sesini yitirdi ve türkülerini söyleyemez oldu. Sonraki yıllarda o çaldı, kızı Emine ise Ferrahi’nin türkülerini söyledi. Belki kendi yaşamı, belki çevresinden dolayı şiirlerinde hüzün ağırlıklı bir konu oldu.

Yaşamı ve şiirleri üzerine 1961-1997 yılları arasında çeşitli araştırmacılar tarafından, »Ceyhanlı Halk Şairi Ferrahi’nin Seçme Şiirleri», »Ceyhanlı Aşık Ferrahi’nin Öğütleri ve Milli Şiirleri«, »Dost Gülleri-Aşık Ferrahi’den Deyişler« ve ölümünden sonra »Aşık Ferrahi, Şiir ve Türkülerinden Bir Demet» ve »Ceyhanlı Aşık Ferrahi« adlı kitaplar yayımlandı.


Ela Gözlü Nazlı Yari
 
Ela gözlü nazlı yari
Görem dedim göremedim
Boş kalmıştır kavil yeri
Varam dedim varamadım
 
Gönlümün gülü nerede
Engeller durmaz arada
Emine’yle ben murada
Erem dedim eremedim
 
Şeker kaymak tatlı dili
Kınalamış nazik eli
Koynundaki gonca gülü
Derem dedim deremedim
 
Arzu da yaktı Kamber’i
N’olur biraz gelsin beri
Feleğin çelik çemberi
Kıram dedim kıramadım
 
Şahinim yok çıkam ava
Ne yaptımsa aldım hava
Kuşlar gibi ben bir yuva
Kuram dedim kuramadım
 
Derdin nedir bana anlat
Ben kimlere edem minnet
Dediler ki bağın cennet
Girem dedim giremedim
 
Nazlı yari getirip de
Yanı yana oturup da
Kollarıma yatırıp da
Saram dedim saramadım
 
Yükün aldı yine kervan
Gönül sen de boşa kıvran
Emine’yle dem-i devran
Sürem dedim süremedim
 
Uzak bir menzile vardım
Hem ağladım hemi durdum
Karışık bir rüya gördüm
Yoram dedim yoramadım
 
Mehmet Ali esas adım
Ferrahi’yi pirle kodum
Gurbet elden gelmem dedim
Duram dedim duramadım

 

Adıyamanlı Fedai ● Gayrı (Ah Neyleyim) (Söz & Müzik: Aşık Ferrahi)

 

Önceki                                                                                                                        Sonraki

 
www.FolklorEdebiyat.com