Yazacağım Yazacağım bu can tende Durana dek yazacağım Eşitsizlik zincirini Kırana dek yazacağım Günüm çıkasıya dardan Haber gelesiye yardan Vurguncuyu şahdamardan Vurana dek yazacağım Ağalığın çöküşünü Gür suların akışını Fakirliğin kalkışını Görene dek yazacağım Sorumluyum ben çağımdan Düz ovamdan dik dağımdan Sömürgeni toprağımdan Sürene dek yazacağım Halkım uyanmasın diye Gerçekler gizlenir niye Anayasam raftan köye Girene dek yazacağım   Benim Oğlumsun Sana oğlum demem hayatta çiğsen İstemem başına altın taç giysen Yetiştirip iki ağaç diktiysen İşte sen o zaman benim oğlumsun Zalimin önünde boyun eymezsen Haram malı helal deyip yemezsen Ben İslamım o gavurdur demezsen İşte sen o zaman benim oğlumsun İyilik etmeyi az çok sezdin mi Kötüyü gördüğün yerde ezdin mi Şerefinle gurur duyup gezdin mi İşte sen o zaman benim oğlumsun İhsani'yem benim idi giden dün Yarınlar senindir iyice düşün İnsan olduğunu öğrendiğin gün İşte sen o zaman benim oğlumsun   Kara Sakalım Sakal seni «güzel» için taşırım Ben seni kesemem kara sakalım Güzeli görünce hafif kaşırım Ben seni kesemem kara sakalım Hacı gibi üç beş karı almadan Sofu gibi yanlış namaz kılmadan Camilerde halı kilim çalmadan Ben seni kesemem kara sakalım İhsanî'yem sakal değil gözümsün Kullanmağa elde büyük kozumsun Halkı kandırmağa bana lazımsın Ben seni kesemem kara sakalım   Aşk Yunus’u Duydum Tanrı dağbaşında Verdi aldı aşk Yunus’u Odun kesti ipin yere Serdi aldı aşk Yunus’u Ah eyledi yana yana Kırk yıl bekledi uyana Bin o yana bir bu yana Sürdü aldı aşk Yunus’u Ezeli bir aşık gibi Ol aşka alışıp gibi Karanlıkta ışık gibi Gördü aldı aşk Yunus’u İhsani’yem çevre yönden Yandım aşkın alevinden Yaklaşıp da can evinden Vurdu aldı aşk Yunus’u

Git Efendi Git efendi hançerlenmiş yaramı Eşeleyip tazeleme bu sıra Köyüm yolsuz ben kanunsuz yaşarım Utan da şu asıra bak asıra Demek vekilimsin vay benim başım Yediğin her yemek bir yıllık aşım İçtiğin her kadeh dolu göz yaşım İşlediğin kusura bak kusura Alemin fezaya gittiği günde Dermanı alınmış dert dolu bende Başkasının toprağının üstünde Sarındığım hasıra bak hasıra De şimdi yaşamak denir mi buna Ahırda doğurur gelinim Suna Ağaların çıkarları uğruna Köy dolusu esire bak esire Ne demek oluyor bilginiz çoksa Binimiz aç ölür birimiz toksa İstemem değişsin bu gidiş yoksa Elimdeki nasıra bak nasıra   Sen Ölmüyon Behey benim yüce Tanrım Ben ölüyom sen ölmüyon Bu ne iştir ne hikmettir Ben ölüyom sen ölmüyon Anlamak isterim önce Bunlar reva mıdır sence Vaktim saatim gelince Ben ölüyom sen ölmüyon Barındığın koca handa Kıyıda kenarda yanda Belirli belirsiz anda Ben ölüyom sen ölmüyon İhsani'yem için için Şimdi anlıyorum niçin Allahsız olduğun için Ben ölüyom sen ölmüyon   Hey Gidi Hey Hey gidi hey bir zamanlar Kandil Dağı yaylasında Dediğim dedikti benim Kandil Dağı yaylasında Mevsimlerden ilkbahardı Yerler benek benek kardı Gönlümce bir hava vardı Kandil Dağı yaylasında Şahveletler otağımdı Delikanlılık çağımdı Çam dalları yatağımdı Kandil Dağı yaylasında İhsani'yem koşup seken Az ilerde Palandöken Yoktu bileğimi büken Kandil Dağı yaylasında   Bulmadım Kalktım ki feleğe meydan okuyam Güreşecek yer aradım bulmadım Sıkı hazırlandım karnın deşmeye Sivri uçlu ker aradım bulmadım Zalim beni öldürmenin kastine Gürz ü kalkanını almış destine Ben de silahlandım fakat üstüne Yürümeye fer aradım bulmadım İhsani elaman tutuldum şuna Diri diri yaktı beni kurşuna Hasılı feleğin birgün karşına Çıkacak bir er aradım bulmadım