Aşık Kevseri ● Şiirler

Bizim

Bin dokuz yüz doksan bir senesinde Yüklendi kamyona göçümüz bizim Ayrılık hasreti var sinemizde O gün kan ağladı içimiz bizim Babamın işleri çokça güç oldu Altmış yıllık emekleri hiç oldu Nasibimiz kalktı hane göç oldu Buna yetmedi ki gücümüz bizim O teşkilat düzen hava bozuldu Kazanlar çanaklar kova bozuldu Anamın kurduğu yuva bozuldu Dinmiyor artıyor acımız bizim Ok yaydan çıkmıştı diyemez olduk Koyunları verdik sayamaz olduk Ekinleri ektik yiyemez olduk Harmanlarda kaldı tecimiz bizim Eğdik boynumuzu bir yana büktük Evimizin çokça yerini söktük Mezarlığa gittik gözyaşı döktük Kaldı ana kardaş bacımız bizim Komşularla vedalaştık sarıldık İkindi gelmeden çoktan yorulduk Daha köyden ayrılmadan sorulduk O zaman başladı sancımız bizim Kevseri'yim gözlerime yaş doldu Tarlalar çayırlar sahipsiz kaldı O güzel evimiz tarumar oldu Bitti devranımız tacımız bizim

Değil

Ey azizim neden şişersin öyle Sendeki hal akıl alır hal değil Acı söz konuşma tatlı laf eyle Sattığın zehirdir asla bal değil Neden kibirlikte kılmışsın karar Acı sirke verir küpüne zarar Engelli değilsin aklın fikrin var Gözlerin görüyor dilin lal değil Kevseri ağlıyor hep için için Yaratılanı sev yaradan için Boş yere kalpleri kırdığın niçin Yıktığın insandır kuru dal değil


Korkuyorum

Ta küçücük yaştan beri Yılanlardan korkuyorum Ne ileri ne de geri Yalanlardan korkuyorum Bizler gördük çoklarını Açlar ile toklarını İnsanların haklarını Çalanlardan korkuyorum Elinde yok hürriyeti Bilinmiyor zürriyeti Sonradan bir variyeti Bulanlardan korkuyorum Kevseri der bu ahvalim Özde cahil sözde alim Merhametsiz gaddar zalim Olanlardan korkuyorum

İnceledim

Yar zülfünü arsa arsa Dilim dilim inceledim Ardahan’dan Iğdır Kars’a İlim ilim inceledim Irmakların akışında Ceylan gözlü bakışında Halıların nakışında Kilim kilim inceledim Seni için oldum heder Bazı bazı ettim keder Bir kere bir iki eder Bilim bilim inceledim Kevseri kalsın hatıra Gözyaşın gemi batıra Santim santim bir satıra Milim milim inceledim


Bir Vefasız Dosta

Bir vefasız dosta bedenle canla Gitmiştim peşine körü körüne Can yoldaşı seçin şerefle şanla Sonra tozlanmayın kiri kirine Deryadan limana yanaşmak gerek Bir bilen arife danışmak gerek Tam yeri gelince konuşmak gerek Söz söyleyin kardaş yeri yerine Kevseri’den gayet bilici olun Kalp kırmayın gönül alıcı olun Sır saklayın sonsuz kalıcı olun Boş laf gezdirmeyin biri birine


Bizim Ele Bahar Gelse

Bizim ele bahar gelse yaz gelse Koşsak kadir kıymet bilen ellere Dereler coşup da bize haz gelse Düşsek de karışsak azgın sellere Sevda bizde hasret bizde dert bizde Güzel bizde yiğit bizde mert bizde Muhabbet ehlisi olan fert bizde Coşsak da sarılsak kutlu ellere Kevseri’yim açtı çiçekler kırda Koyun kuzu meler şimdi çayırda Söylensin türkümüz dağda bayırda Düşsek her gönülde keşke dillere


Var

Koy desinler olmuş gönül canisi Aşk oduna yanan demde közüm var Baki kalan ruhum beden fanisi Emanet can ile bir de özüm var Doğruları kendinize tarz edin Tatlı dille lütuf edin arz edin Beni de görmeyen bir kör farz edin Hakkı sezebilen gönül gözüm var Hele sorun neyin vardır Kevseri Geride kaldı mı acep eseri Birkaç cümle ile yaptım tefsiri Dünyada kalacak üç beş sözüm var
Görüntülü Türküler